مرحله brooding در پرورش طیور به دوره ای اتلاق می شود كه با جوجه ریزی آغاز و تا 14 روزگی ادامه می یابد. این دوره یكی از مهمترین زمانها درطول دوران زندگی جوجه هاست. زنده ماندن پرنده هایی كه تازه از تخم خارج شده اند به مقدار زیادی به چگونگی و سرعت انتقال آنها از هچر به محیط فارم وابسته است. در هیچ برهه زمانی دیگر، عملكرد یك مدیر فارم، اهمیت و حساسیت این دوره 14 روزه را ندارد. بروز هر گونه اشتباهی در این دوره بحرانی،‌میتواند خسارات جبران ناپذیری برعملكرد كلی گله در طول دوره پرورش و تولید وارد نماید.

درك صحیح از تغییرات فیزیولوژیكی كه در مدت دو هفته اول زندگی در پرنده ها رخ می دهد، اهمیت این مرحله از دوره رشد آنها را مشخص تر می‌نماید. این تغییرات شامل تكامل سیستمهای زیر می باشد.

سیستم ایمنی

·        ایمنی غیرفعال، در نتیجه انتقال آنتی بادی های مادری از طریق جذب كیسه زرده در جوجه های جوان در حال شكل گیری است(حدوداَ 3 – 2 هفته).

·        ایمنی فعال نیز زمانیكه جوجه داخل تخم است و با واكسیناسیون های روز اول، واكسیناسیون ها در فارم و همچنین قرار گرفتن جوجه در معرض عوامل بیماری زای محیط پرورش، شكل گرفته و كامل می شود.

سیستم گوارش

·        رشد سریع اندامهای داخلی كه در هضم و جذب نقش دارند؛ از قبیل(كبد، ‌روده ها،‌ لوزالمعده، طحال و بورس)

·        ضریب تبدیل غذایی(نسبت دان خورده شده به گوشت تولید شده)و میزان رشد، در این دو هفته در بهترین وضعیت ممكن هستند.

سیستم اسكلتی

·        رشد سریع و ضخیم شدن استخوانهای طویل كه برای قدرت گرفتن پاها و متابولیزم مواد معدنی كه بعدها صورت میگیرد، لازم است.

قابلیت تنظیم حرارت بدن

·        جوجه ها تا 5 روزگی قادر به تنظیم دمای بدن خود نبوده و این قابلیت در جوجه ها تا سن دو هفتگی كامل نمی شود. بنابراین زنده ماندن جوجه ها در این دو هفته مستلزم دقت پرورش دهنده درایجاد شرایط دمایی مناسب در سالن پرورش می باشد.

رشد و تكامل پرها

عدم پرورش صحیح در دو هفته اول می تواند منجر به زنده مانی ضعیف، عدم یكنواختی گله و عمكرد كلی ضعیف درجوجه های گوشتی و همچنین  پولتها و مرغهای مادر در دوره تولید و در نهایت افزایش هزینه تولید به ازای هر جوجه گردد. وزنگیری مناسب در سن 7 روزگی، معیار خوبی برای سنجش صحت عملكرد مدیریتی در این دوره بحرانی می باشد. از این وزن می توان به عنوان معیاری برای تمایز گله های با مدیریت صحیح از گله های با مدیریت ضعیف استفاده كرد. وزن هدف در 7 روزگی حدوداَ 4 برابر وزن جوجه در یكروزگی می باشد. چنانچه جوجه در 7 روزگی به این وزن نرسد، لازم است كه بر شیوه مدیریتی خود در طی این دوره 7 روزه تجدید نظر نمایید.

تأثیر استرسهای اولیه، زودتر از 14 روزگی در جوجه ها ظاهر نمی شود و می تواند تا حد زیادی بر عملكرد گله در دوره تولید اثر منفی بگذارد. علت اصلی عدم وزنگیری صحیح، مصرف ناكافی دان می باشد. لازم است دانی كه در هفته اول در اختیار طیور قرار می گیرد با كیفیت بالا و اندازه مناسب (كوچك)باشد تا به میزان كافی توسط جوجه ها مصرف شود. مقادیر ناكافی دان و/یا فضای ناكافی دانخوری بر میزان مصرف دان، وزنگیری و یكنواختی گله اثر منفی خواهد داشت. مطالعات نشان داده كه(دسترسی هر چه سریعتر به دان)بروزن جوجه ها در4هفتگی،‌ یكنواختی و در نهایت تولید گله موثر میباشد.

6 اصل كه لازم است در 14 روز اولیه پرورش جوجه ها به منظور بهبود عملكرد و كاهش هزینه ها رعایت شود عبارتند از :

·        آماده سازی های قبل از جوجه ریزی

·        مدیریت دان

·        مدیریت نور

·        مدیریت آب

·        مدیریت دما

·        كیفیت هوای سالن و تهویه مناسب

آماده سازی سالن قبل از جوجه ریزی

مدیریت صحیح سالن قبل از ورود جوجه ها، از نكات كلیدی در یك برنامه پرورشی موفق می باشد. تجهیزات لازم برای سالن پرورش بایستی تمیز، عاری از میكروبهای بیماریزا و از نظر بیوسكوریتی، ایمن باشد. جزئیات چگونگی تمیز كردن و ضد عفونی سالن در كتابچه مدیریت مرغ مادر به تفصیل آمده است. اصول بیوسكوریتی بایستی در تمام طول سال حتی در زمانیكه جوجه ای در سالن نیست(‌فاصله بین دو جوجه ریزی)‌،‌ به طور كامل رعایت شود. تمام كف سالن بایستی با بستری با كیفیت، و قطرcm10 – 5/7 به منظور جلوگیری از اتلاف گرما، پوشانده شود. بستر بایستی تا حد ممكن در تمام طول سالن به طور یكنواخت پراكنده شود تا دمای كف در همه جا یكسان باشد؛ ‌چراكه دمای غیریكنواخت كف سالن باعث می شود كه جوجه ها دور هم و یا زیر تجهیزات سالن جمع شوند. از طرف دیگر، عدم یكنواختی بستر منجر به ایجاد اختلال در تحرك جوجه ها و نیز محدود شدن دسترسی آنها به خطوط آبخوری و دانخوری در جاهایی كه ضخامت بستر كمتر است، میگردد.

قبل از جوجه ریزی خطوط آبخوری بایستی به طور كامل تمیز، ضد عفونی و باآب با فشار بالا شستشو شود. در هر دوره جوجه ریزی  فشار آب در خطوط آبخوری باید دوباره تنظیم شده و برای مصرف جوجه های جوان مناسب گردد.

به منظور تصمیم گیری در رابطه با حجم جوجه ریزی،  لازم است كه شرایط آب وهوایی و محیطی و نوع تجهیزات به كار رفته در سالن را مد نظر داشت. برای خروسها بایستی فضای بیشتری در نظر گرفت تا از رسیدن آنها به وزن هدف اطمینان حاصل نمود.

بهترین زمان برای رساندن دمای سالن به دمایی كه پرنده در آن احساس راحتی می كند، قبل از جوجه ریزی است؛ دمایی در حد دمای لبه مادر مصنوعی تا لازم نباشد جوجه ها از بین دان، آب یا گرما مجبور به انتخاب باشند، چگونگی نصب تجهیزات سالن نیز در رسیدن به این منظور تأثیر بسزایی دارد.

مدیریریت دان

به منظور دستیابی به بهترین عملكرد همواره توصیه می شود كه در زمان جوجه ریزی از دانخوریهای كمكی نیز استفاده كنید كه بایستی به تعداد 1 عدد به ازای هر 100 جوجه در بین دانخوری ها و آبخوریهای اصلی و با حفظ فاصله مناسب از مادر مصنوعی تعبیه شوند. این دانخوریها باید تا رسیدن جوجه ها به سن 10–7 روزگی در سالن باقی بمانند.

هیچگاه دانخوری ها و آبخوریهای كمكی را زیر مادر مصنوعی قرار ندهید چون گرمای زیاد ممكن است جوجه ها را از رفتن به سمت دان و آب باز دارد. دقت كنید كه دانخوریهای كمكی هیچگاه كاملاً خالی از دان نباشند و همچنین دان داخل آنها همیشه تازه بوده و حالت خمیری و مانده پیدا نكند.

اضافه كردن مقادیر كم دان به دانخوریهادر دفعات متعدد در طول روز در مقایسه با اینكه آنهارا به دفعات كمتر ولی با مقادیر بسیار زیاد دان پر نمایید، تحریك بهتری بر مصرف بیشتر دان توسط جوجه ها خواهد داشت. بعد از گذشت 3–2 روز از جوجه ریزی،‌ دانخوریهای اضافی را می بایست به تدریج به سیستم دانخوری اتوماتیك سالن نزدیك نمود تا بعداز 7روزگی، در یك دوره زمانی سه روزه، این دانخوریهای اضافی رااز سالن خارج نمایید. به تجربه ثابت شده كه راه رفتن آرام در بین جوجه ها برای تشویق آنها به مصرف دان و آب، 3–2 بار در روز، تا چند روز پس از جوجه ریزی، نتایج مثبتی به همراه خواهد داشت. معمولأ گله هایی كه جوجه های آن دسترسی مناسبی به آب و دان ندارند، تلفات اولیه بیشتری خواهند داشت.

چینه دان جوجه ها راروز بعداز جوجه ریزی بررسی كنید(Chick check)تااطمینان حاصل كنید كه دان و آب كافی دریافت كرده اند. در این زمان، ‌چینه دان حداقل 95 درصد جوجه ها بایستی در ملامسه نرم و قابل انعطاف باشد. چینه دان سفت نشاندهنده این واقعیت است كه آب كافی در اختیار جوجه ها قرار نگرفته است و بنابر این لازم است كه به سرعت میزان دسترسی پرنده ها به آب در سالن بررسی گردد. در صورتیكه چینه دان متورم و متسع ولی شل باشد نشان دهنده این مسئله است كه پرنده ها به اندازه كافی دان دریافت نكرده اند و در این شرایط لازم است كه هرچه سریعتر وضعیت در دسترس بودن دان را در سالنتان ارزیابی نمایید.

در طی این دوره،‌ دان آغازین را به یكی از دو صورت آردی یا ذرات ریز در اختیار جوجه ها قرار می دهند. در مزارع پرورش مرغ مادر گوشتی جوجه مرغها و جوجه خروسها، حداقل تا پایان هفته اول باید دان را به صورت نامحدود دریافت كنند. از یك هفتگی به بعد باید میزان دانی كه در اختیار طیور قرار می دهید،‌ محاسبه شده باشد تا جوجه هادر 4هفتگی، ‌از وزن هدف سنگین تر نشوند.

بدست آوردن یك جثه یكنواخت و وزنگیری مناسب در 4هفتگی در سطح گله اصلی ترین معیاری است كه نشان می دهد گله شما در 14 روز اول زندگی،‌ به درستی پرورش داده شده است. لازم است كه جوجه  خروسها،‌ تا انتهای هفته چهارم،‌ به استاندارد وزن هفتگی برسند. چنانچه خروسها به وزن استاندارد 28روزگی نرسیده باشند،‌ دوره تغذیه نامحدود(آزاد)طولانی تری توصیه می شود. پرورش جداگانه مرغ و خروس حداقل تا 6هفتگی الزامی است، گرچه برای كسب بهترین نتایج،‌ در تمام طول دوره پرورش بهتر است كه مرغها رااز خروسها جدا نگهداشت(تا 147–140 روزگی).

همواره لازم است كه دان كافی، با توجه به سن گله، در اختیار جوجه ها قرار بگیرد. در شرایط ایده آل برای هر مرغ 5/11 و برای هر خروس 15 سانتیمتر فضای دانخوری ‌از 4 هفتگی تازمان انتقال از سالن پرورش به سالن تولید(21-8 هفتگی)لازم است.

زمان دادن دان بایستی، در یك زمان ثابت از روز و به طور یكنواخت در اختیار تمام پرنده ها قرار گیرد بدین منظور سرعت حركت زنجیره دانخوری باید به حدی باشد كه دان در كمتر از 3 دقیقه در كل سالن توزیع شود. زمان فعالیت دانخوری را طوری تنظیم كنید كه دان را به تمام سالن و تا دورترین نقطه ممكن برساند تا بیشترین فضای دانخوری برای جوجه ها فراهم گردد. ترافها یا بشقابهای دانخوری بایستی تا 14روزگی،‌ روی كف بستر قرار گیرند، تا همه جوجه ها به راحتی به دان دسترسی داشته و لازم نباشد برای خوردن دان از دانخوری بالا بروند. از 14روزگی به بعد همگام با رشد جوجه ها، دانخوریها را به تدریج بالا ببرید. بطوریكه همواره لبه تراف دانخوری هم سطح با پشت پرنده باشد. افزایش دان به صورت هفتگی بایستی با توجه به وزن هدف انجام پذیرد.

مدیریت نور

تا 72–48 ساعت پس از جوجه ریزی، لازم است كه نوردهی مداوم در سالن برقرار باشد. به منظور دستیابی سریعتر و راحت تر جوجه ها به دان و آب،‌ بهتر است  تا 7روزگی شدت نور را در حد 60–20 لوكس (6–2 فوت كندل)حفظ نمایید. اكیداً توصیه میشود تمامی سالنهای پرورشی كه از قوانین خاموشی پیروی میكنند، كاملاً ضد نور باشند.

خروسها را می توان در 28–14 روزگی، در 12 ساعت روشنایی نگه داشت تامطمئن شوید كه در 4هفتگی به وزن ایده آل و استاندارد برسند.

مدیریت آب

به منظور مصرف دان كافی و رشد مناسب گله، فراهم آوری شرایط برای دسترسی آسان به آب سالم و تمیز ضروری می باشد. نصب آبخوریهای كمكی در زمان جوجه ریزی اكیداً توصیه میشود و بایستی به ازای هر 100 جوجه از یكروزگی تا 7روزگی   1آبخوری كمكی تعبیه شود. بهتر است به جای آبخوریهای باز (Open trays)، ازآبخوری های زیر استفاده شود:

·        آبخوریهای یك گالنی مخصوص جوجه(one gallon chick fonts) كه شامل یك سطل پلاستیكی است كه از آب پر شده و روی یك بشقاب برمی گردد و آب موجود در سطل از طریق سوراخ سر آن به داخل بشقاب راه پیدا میكند.

·        آبخوریهای جدید به نام Easy Fills كه از یك مخزن مخروطی و یك بشقاب تشكیل شده و به راحتی توسط یك شیلنگ از آب پر میشود. این نوع از آبخوریها برای استفاده در سالنهای پرورش با ابعاد بزرگ مناسب است و به كارگر اجازه می دهد كه با یك شیلنگ به راحتی در بین آبخوریها حركت كرده و آنها را به آسانی پر كند.

·        آبخوریهای كوچك(Mini Drinkers) كه مستقیماَ روی بستر قرار می گیرند تا آب را در روزهای اول به راحتی در اختیار جوجه ها قرار دهند و به صورت اتوماتیك توسط لوله آبی كه خطوط آبخوری را پر می كند، پر میشود.

فنجانهای متصل به هم(Clip-on Cups) كه به سیستم آبخوری سر پستانی متصل شده و به راحتی از این طریق از آب پر میشوند، نیز در روزهای اول پرورش جوجه ها به منظور دسترسی آسانتر آنها به آب به كار می روند.

آب كمكی باید در محلی از سالن كه جوجه ها احساس راحتی میكنند، در بین دانخوریها و نزدیك به مادر مصنوعی یا منبع گرمایی سالن تا 5–3روزگی قرار گرفته و به تدریج از این سن به بعد حذف شوند. آب باید ولرم(º7/26) باشد. قراردادن كاغذهایی درزیر خطوط آبخوری باعث جذب جوجه ها به سمت آبخوریهای نیپل شده و باعث می شود كه بلافاصله پس از جوجه ریزی به سمت این آبخوریها آمده و آب بنوشند. فشار مناسب آب در سیستم آبخوری نیپل تنظیم شده و به گونه ای است كه یك قطره كوچك آب در نوك نیپل باقی بگذارد كه خود باعث تحریك حس كنجكاوی جوجه های جوان برای نوك زدن به آن می شود. آبخوریهای نیپل باید به تعداد یك نیپل به ازای هر  12–10 پرنده نصب شوند و جوجه ها نباید بیش از 3 متر برای دسترسی به آب حركت كنند. آبخوریها باید از نظر ارتفاع و فشار لازم براساس توصیه های شركت سازنده نصب گردند. معمولاً ارتفاع نیپلها در 72–48 ساعت اولیه جوجه ریزی همسطح با چشم جوجه ها باشد و پس از آن در 4روزگی، ارتفاع نیپلها را در حدی زیاد كنید جوجه ها با زاویه°45 آب بنوشند. ازاین سن به بعد تا 10روزگی، خطوط آبخوری را به اندازه ای بالا می برید كه در 10 روزگی سر جوجه ها در زمان آب خوردن كاملاً صاف و به سمت بالا باشد. دقت كنید كه حین آب خوردن كف پای جوجه بایستی كاملاً روی زمین باشد.

بررسی وضعیت بستر، معیار بسیار مناسبی برای ارزیابی صحت تنظیمات سیستم آبخوری می باشد. چنانچه بستر زیر خطوط آبخوری مرطوب باشد، نشاندهنده این است كه یا آبخوری ها خیلی پایین نصب شده اند و یا فشار آب داخل لوله ها خیلی بالاست. و از طرفی اگر بستر در زیر آبخوریها به شدت خشك باشد ،‌ ممكن است فشار آب در داخل لوله ها خیلی كم بوده و یا ارتفاع آبخوریها خیلی بالا باشد بطوریكه جوجه ها نتوانند براحتی به آن دسترسی داشته باشند. لوله های ظریف سیستم آبخوری نیپل را بایستی همواره تمیز نگه داشت، فشار آب داخل آنرا بایستی در حد بسیار جزئی در طول دوره افزایش داد.

محاسبه میزان مصرف آب با استفاده از كنتور آب، شیوه بسیار مناسبی برای محاسبه میزان مصرف دان توسط گله میباشد. چرا كه ارتباط تنگاتنگی بین مصرف دان و آب وجود دارد. اندازه كنتورها بایستی هماهنگ با ذخیره آب ورودی به سالن باشد تا از جریان مناسب آب اطمینان حاصل نمایید میزان مصرف آب را در زمان ثابتی در هر روز باید اندازه بگیرید تا راحت تر بتوانید راجع به نكات مربوط به عملكرد كلی گله و همچنین سلامت پرنده ها تصمیم گیری نمایید. هر تغییر محسوس در میزان مصرف آب را باید مد نظر داشته باشید چرا كه ممكن است نشان دهنده نشت آب، تغییر در وضعیت سلامت گله یا مشكل دان باشد. كاهش مصرف آب در سطح گله معمولاً اولین نشانه وجود مشكل در سطح گله است.

در دمای c º1/21 در شرایط عادی، میزان مصرف آب در یك روز بایستی حدوداً 2–6/1 برابر میزان مصرف دان توسط گله باشد. میزان مصرف با توجه به دمای محیط، كیفیت دان و وضعیت سلامت پرنده ها متغییر خواهد بود در صورت مشاهده نوسانات نامنظم در میزان مصرف آب، قبل از محدود كردن دسترسی به آب، لازم است كه علت را ریشه یابی نمایید.

مدیریت دما

قبل از جوجه ریزی، مادر مصنوعی و سایر منابع گرمایی سالن را با فواصل منظم بررسی كنید تا از عملكرد صحیح آنها اطمینان حاصل نمایید. گرم كردن سالن قبل از ورود جوجه ها باید با توجه به شرایط جوی محل احداث سالن پرورش، بین 24 تا 48 ساعت قبل از جوجه ریزی آغاز شود. این كار باعث می شود كه از مناسب بودن دمای كف و بستر برای جوجه ریزی اطمینان حاصل كنید. بعلاوه، گرم كردن سالن قبل از جوجه ریزی باعث گرم شدن آب و هوای موجود در سالن و كمك به حذف آمونیاك (حاصل از بستر) و گرد و غبار ناشی از بستر، از هوای سالن میگردد.

با استفاده از بخاریهایی كه كل هوای سالن را گرم میكنند، دمای ایده آل كف بایستی حداقل cº32 باشد. درشرایط استفاده از مادرهای مصنوعی مدل پن كیكی، دمای ایده آل كف، دقیقاً زیر مادر مصنوعی، cº5/40، یعنی تقریباً همان دمای داخل بدن یك مرغ مادر كه روی تخم می خوابد، باشد. دمای كف در لبه مادر مصنوعی، باید cº32 باشد.

جوجه ها را زیر نظر داشته و سعی كنید شرایط سالن را به شرایط آسایش آنها نزدیك كنید. در عین اینكه دقت كنید گرمای بیش از حد به سالن وارد نكنید. در صورتیكه جوجه ها بیش از حد گرمازده شده یا سرما بخورند، ‌می‌توانند با مشكلاتی از قبیل له له زدن، عدم جذب كسیه زرده، استرس و دهیدراتاسیون مواجه شوند. رسیدن به عملكرد مناسب مستلزم نظارت دقیق و تنظیم صحیح دمای مادر مصنوعی و تهویه سالن، به منظور جلوگیری از مشكلاتی كه در بالا ذكر شد می باشد. معیار بسیار خوبی كه می توان از آن برای سنجش دمای كف استفاده كرد، بررسی دمای كف پای خود جوجه هاست. چنانچه كف پای جوجه سرد باشد، لازم است كه سیستم گرمایش سالن و دمای كف را دوباره كنترل نمایید. چنانچه جوجه ها در دمای مناسب و تا حدودی گرم قرار داشته باشند، در سطح گله شاهد تحرك فعال جوجه ها در اطراف سالن خواهید بود.

استفاده از محافظ مادر مصنوعی برای 7–5 روزاولیه به منظور محدود كردن تحرك جوجه ها به منطقه ای از سالن كه در آن از نظر دمایی احساس راحتی میكنند، توصیه می شود. این محافظها بایستی ارتفاعی برابر با40–35 سانتی متر داشته و از تورهای 5/2 سانتی متری ساخته شده باشند معمولاً محافظ های مادرمصنوعی تمام طول سالن را می گیرند و لازم است كه بعد از 7 روزگی برداشته شوند.

كیفیت هوا و تهویه سالن

علاوه بر تنظیم مناسب دما، لازم است كه به كیفیت هوا و تهویه سالن نیز توجه كافی داشته باشید. تهویه،‌ باعث پخش یكنواخت گرما در تمام سالن و حفظ كیفیت هوای سالن در منطقه ایی كه پرورش دو هفته اول انجام می شود، ‌میگردد. "تهویه حداقلی" با گرم كردن سالن 48–24 ساعت قبل از ورود جوجه ها به منظور حذف گازهای زائد و رطوبت اضافی،‌ شروع می شود. جوجه های جوان نسبت به گرد و غبار به شدت حساس هستند. سرعت جریان هوا در حد 5/. متر در ثانیه نیز میتواند باعث كوران هوا در سالن و سرماخوردگی جوجه های یكروزه شود. تهویه حداقلی اعمال شده در سالن بایستی بتواند جلوی سرما خورن احتمالی جوجه ها را تا 14روزگی آنها بگیرد. سطح آمونیاك هوای سالن كه در نتیجه آلودگیهای بستر تولید می شود را بایستی به طور دقیق و منظم بررسی نمود.

* در صورتیكه هوای سالن شما هریك از شرایط مذكور را ندارد، لازم است كه میزان تهویه حداقلی را افزایش دهید.

تأثیرعدم فعالیت هواكشهای تهویه حداقلی بركیفیت هوای سالن

هواكشهای تهویه حداقلی را باید طوری تنظیم كنید كه براساس تایمرهای سیكلی(سیكلهای 5 یا 10 دقیقه ای) به همراه یك ترموستات كار كنند این هواكشها باید طوری تنظیم شوند كه حداقل 20 درصد اززمان چرخه فعالیت كنند. با افزایش ظرفیت هواكشها(یا كاهش آنها)حجم هوای ورودی بایستی با توجه به فشار منفی كه لازم است در سالن ایجاد شود، تغییر نماید. كیفیت پایین هوای سالن پرورش، اثر منفی برسلامت و عملكرد جوجه های در حال پرورش داشته و می تواند بر تولید آینده گله چه از نظر تولید تخم مرغ و چه زنده مانی جوجه های تولید شده، قابلیت باروری و قابلیت جوجه درآوری تأثیر منفی بگذارد.

زمانیكه هواكشها خاموشند، كیفیت هوا بسرعت پایین می آید كه ممكن است باعث وارد آمدن خسارت بر سیستم تنفس و ایمنی پرنده ها گردد.

راهنمای تهویه سالن

1 – تا قبل از رسیدن جوجه ها به سن 28 روزگی نباید از تهویه تونلی در سالن پرورش استفاده كنید. چون هیچگاه پردرآوری جوجه ها تا قبل از رسیدن به این سن كامل نمیشود.

2 – در 14 روز اول پرورش جوجه ها، سرعت جریان هوا در سطح آنها باید در كمترین حد ممكن حفظ شود(كمتر از 12متر در دقیقه).

"دمای واقعی هوا" بایستی اولین معیار برای تصمیم گیری راجع به تنظیم صحیح دمای سالن باشد.

3 – از 15 تا 21 روزگی، ‌سرعت جریان هوا نباید از 5/30 متر دردقیقه بیشتر شود. در این سن می توان از تهویه انتقالی نیز در سالن استفاده كرد و"دمای موثر" بایستی اولین معیار برای تصمیم گیری در رابطه با تنظیم صحیح دمای سالن باشد.

4 – از 22 تا 28 روزگی، سرعت جریان هوا نباید از 61 متر در دقیقه در سطح جوجه ها بیشتر شود. در این سن نیز می توان از تهویه انتقالی در سالن استفاده كرد و"دمای موثر" معیار اصلی در تصمیم گیری راجع به تنظیم صحیح دمای سالن میباشد.

5 – از 29 روزگی جوجه ها به بعد، ‌لازم نیست كه محدودیتی در سرعت جریان هوا قائل شوید و در صورت نیاز می توانید از خنك كننده های تبخیری نیز در سالنتان استفاده كنید،‌ و برای تصمیم گیری راجع به چگونگی تنظیم صحیح دمای سالن،‌ باید"دمای موثر و رطوبت نسبی سالن" را تؤاماً مد نظر قرار دهید.

6 – صحت تهویه سالن را هرگز نباید با توجه به حواس خودتان بسنجید، بلكه ملاك برای شما بایستی همواره جوجه ها و رفتار آنها باشد.

به منظور كسب اطلاعات تكمیلی در رابطه با كیفیت هوا و تهویه سالن می توانید به كتابچه راهنمای مدیریت مرغ مادركاب500 مراجعه نمایید.

خلاصه

4هفته ابتدایی زندگی جوجه ها ، زمان بحرانی از زندگی آنهاست كه نقش بسزایی درعملكرد نهایی گله خواهد داشت. در زمان جوجه ریزی، زندگی جوجه های جوان كاملاً به تدابیر مدیریتی  كه در گله به كار می گیرید وابسته است. هدف دوره ابتدایی پرورش(‌4 هفته اول)، ایجاد شرایط محیطی مناسب برای جوجه هاست. توجه دقیق پرورش دهنده به تمام جزئیاتی كه در رابطه با مدیریت پرورش توصیه شده، در نیل به این مقصود الزامی است.

چاپ مقاله   ارسال به دوستان     لینک به مقاله