در سالهای اخیر برنامه های ژنتیكی و تغذیه ای در زمینه بهبود عملكرد بوقلمونهای تجاری در حد وسیعی با هم مشاركت داشته اند . به هر حال ، بوقلمونهایی كه در چنین مزارع قراردادی ( بر اساس اصول خاص ) پرورش می یابند نسبت به پرندگانی كه بدون اعمال سیستم های انتخاب ، تنها جایگزینی برای گله پدری خود بوده اند موضوع مطالعات گسترده ای بوده اند .
امروزه نگرانی فزاینده ای از سوی افكار عمومی در رابطه با برنامه های مدرن ژنتیكی ( مانند تلقیح مصنوعی ) ، برنامه های تغذیه ای ( تركیب اجزاء خوراك ، استفاده از آنتی بیوتیكها و وحشت از جنون گاوی ) و محیط پرورش ( ساختمانهای محدود در مقایسه با پرورش آزاد ) وجود دارد كه این نگرانیها ، راه آنها را بسوی استفاده از غذاهای كنسروی آماده و زنجیره سوپر ماركت ها و خرده فروش ها و سایرینی كه خواستار تغییر در روش تولید بوقلمون هستند هموار می نماید . در حین حال موضوع رفاه و آسایش حیوانات نیازمند به توجه اضافی در آینده است . برخی از فاكتورهایی كه می تواند تاثیر عمده ای روی عملكرد گله بوقلمونها داشته باشد عبارتند از :
تحرك ، مدیریت بستر و آب
تحرك :
توانایی بوقلمونها در راهپیمایی آزاد و بدون رنج در عملكرد آنها نقش بسزایی دارد . بدون توسعه كامل استخوانها ، بوقلمونها در رسیدن به پتانسیل كامل ژنتیكی خود عاجز خواهند شد . گزارش شده است كه بعضی استخوانها در بوقلمونها در طول 10 هفته اول زندگی روزانه بطور میانگین تا 9/1 میلیمتر رشد می نمایند . عواملی كه از رشد استخوانها ممانعت كرده و یا باعث تحمیل حركت همراه با درد می گردند ( مثل بد شكلی پاها ، ورم مفاصل ، پاهای زخمی یا عفونی ) باعث می شوند كه بوقلمونها تحرك كمتری به سمت آبخوریها و دانخوریها داشته باشند . لذا كم شدن مصرف آب و غذا رشد را بطور منفی تحت تاثیر قرار می دهند . كاهش در آب و دان مصرفی همچنین احتمالا منجر به نرخ بالای مرگ و میر ( تلفات ) و افزایش تعداد پرندگان حذفی می گردد . مدیریت مناسب گله نقش كلیدی در توسعه استخوانی ایفا می نماید . در صورتیكه جوجه بوقلمونها متحمل حرارت بیش از حد و یا دمای پایین شوند ، رشد استخوانها می تواند بطور زیاد تحت تاثیر واقع گردد كه منجر به تغییر شكل استخوانها و بعدها مشكلات پاها می گردد . بایستی امكان حركت در داخل محدوده دایره ای زیر مادر مصنوعی برای جوجه بوقلمونها در جهت دستیابی به منطقه آسایش حرارتی در همان روزهای اول فراهم گردد . اما لازم است كه آبخوری ودانخوری در این محدوده فراهم گردد . شعاع این محدوده بگونه ای است كه دسترسی و یا گریز از منبع حرارتی امكان پذیر باشد . همچنین آبخوری و دانخوری را نباید زیاد نزدیك منبع حرارتی قرار داد زیرا جوجه ها آب و یا دان گرم شده را مصرف نخواهند كرد .
شرایط ضعیف محیطی نه تنها در دوران جوجگی بلكه در سراسر حیات گله تاثیر دارد . اگر شرایط كلی سالن برای پرنده قابل پذیرش نباشد ، مصرف آب و غذا كاهش می یابد . مواظب باشید! زمانیكه تمامی گله در حال استراحت باشند ( یعنی هیچ پرنده ای در حال خوردن یا آشامیدن نباشد ) معایبی در گله وجود دارد . در هر زمانی برخی از پرندگان باید در حال حركت باشند . شرایط ایده آل گله زمانی است كه بنظر برسد گروهی از پرندگان به آهستگی در سالن به سمت دانخوریها و آبخوریها در حال حركت هستند . وقوع بستر مرطوب بایستی اجتناب گردد زیرا فرصت را برای فعالیت باكتریها و وقوع جراحات پا فراهم می نماید .
مدیریت بستر :
بسیاری از پرورش دهندگان دریافته اند كه بستر مرطوب منجر به تولید آمونیاك و متعاقب آن مشكلات تنفسی یا مشكلات مربوط به پاها می گردد به هر حال این تولید كنندگان نمی توانند دریابند كه هر گرم از بستر طیور به طور معمول دارای ا میلیارد میكروارگانیزم زنده می باشد . این میكروارگانیزم ها علاوه بر منبع اولیه كه همانا خود مجرای معدی - روده ای پرنده می باشد ، از چند منبع حاصل شده اند . مدیریت بستر یعنی كم كردن تكثیر میكروارگانیزم ها برای محافظت از پاها ، كنترل بیماریها و فراهم كردن شرایط محیطی مطلوب در سالن . فهم چگونگی وقوع بستر مرطوب می تواند در جلوگیری یا كاستن از موارد وقوع این مشكل كمك نماید .
برخی از علل شایع بستر مرطوب عبارتند از :
عمق كم بستر : مطمئن شوید كه عمق بستر از ابتدای دوره پرورش مناسب انتخاب می شود .
نرخ تهویه نامناسب : این پدیده اجازه می دهد تا سطح رطوبت سالن بالا آید كه احتمال وقوع بستر مرطوب را افزایش می دهد .
دمای نامناسب : دماهای خنك مترادف با سطوح بالای رطوبت است كه منجر به بستر مرطوب می گردد . تشخیص اینكه در یك زمان خاص حرارت مكمل برای سالن لازم است ( مخصوصا زمانیكه پرندگان جوان هستند ) برای حفظ خشكی بستر مهم است . افزایش دمای سالن به ازای هر 20 درجه فارنهایت (حدود 11 درجه سلسیوس) قابلیت حفظ رطوبت توسط هوا را دو برابر می نماید .
مدیریت نامناسب آبخوریها ( درینكرها ) : ارتفاع ، فشار خط ، ریزش در ارتباط مستقیم با وضعیت بستر می باشد . حین اجرای برنامه مدیریت بستر همواره سن گله را لحاظ نمایید . بخاطر داشته باشید كه بوقلمونهای جوان ( كمتر از 10 هفته سن ) نسبت به پرندگان مسن تر ( 13 هفته یا بالاتر ) گرمای بدنی كمتری تولید می نمایند . بدیهی است كه در طی فصول خنك تر ، لازم است حرارت مكمل برای حفظ شرایط رشد ایده آل برای گله فراهم گردد . اگر چه سوخت گران است ، اما افزودن گرمای الحاقی نه تنها پرندگان را گرم می نماید بلكه ظرفیت هوا را برای حمل رطوبت بالا می برد . برای بوقلمونهای زیر 10 هفته سن اگر هیچ حرارت مكملی تدارك دیده نشود علاوه بر عدم تامین منطقه آسایش حرارتی برای آنها ، ظرفیت حمل رطوبت توسط هوا ناكافی خواهد بود . در مقایسه برای بوقلمونهای با سن 13 هفته یا بالاتر حرارت تولید شده توسط خود پرندگان برای دفع رطوبت از محیط كفایت خواهد كرد . بنابراین دما و نرخ تهویه مناسب در حفظ كیفیت هوا ی سالن بوقلمونها نه فقط در زمانیكه كسی در سالن در حال كاركردن یا بازدید است بلكه در تمامی زمانها نقش مهمی دارد .
آب :
مشابه سایر حیوانات اهلی ، مصرف آب در بوقلمونها مستقیما در ارتباط با مصرف غذا و به تبع آن رشد و عملكرد گله است . مصرف آب بوقلمونها در شروع دوره رشد حدود 5/2 بار و در فاز اواسط رشد حدود 2 بار بیشتر از مصرف غذاست . ضروری است كه هر دو ركورد واقعی و استاندارد مصرف روزانه آب گله را در اختیار داشته باشیم . این تنها راهی است كه تولید كنندگان خواهند دانست كه آیا مصرف آب بر اساس سن گله و فصل سال نرمال است ؟ تغییرات مفرط و نامنظم در مصرف آب می تواند اعلام خطری برای تولید كنندگان باشد كه مشكلات بالقوه ای از نظر سلامتی گله و یا سوء عملكرد غذا و یا سیستم آب وجود دارد . در مرحله رشد استخوانی ، اگر سلامتی گله بخطر افتاده باشد ، بوقلمونها هیچگاه به پتانسیل ژنتیكی خود دست نخواهند یافت و عملكرد آنها مایوس كننده خواهد بود . حتی یك پرنده كه سلامتی آن بخطر افتاده است ، دیگر پرندگان را در بدتر كردن اوضاع مشاركت خواهد داد كه در نهایت منجر به شروع سری طولانی از وقایع می گردد و نتیجه آن عملكرد ضعیف گله خواهد بود . نه تنها یك منبع آب برای پرورش لازم است بلكه منبع آب بایستی كیفیت بالایی نیز داشته باشد تا راندمان بالایی از پرندگان انتظار داشت . برای حصول به این امر ، رسیدگی به خطوط آب در طول سال ، بهداشتی كردن تجهیزات آبرسانی در زمان تدارك سالن و نگهداری تعداد صحیح و مناسب آبخوریها در سراسر سالن حیاتی است . بعنوان مثال بردتلا ( كه سبب كوریزای بوقلمون می گردد ) در داخل درینكرهای سیستم نیپل و لاستیك های آب بندی منزوی می گردد . سطح كلر در آخرین درینكر جهت اطمینان از مقدار مناسب كلر تحویل شده بایستی بطور هفتگی اندازه گیری گردد بنابراین آب بایستی مرتبا از لحاظ سطح املاح و باكتریها نمونه برداری گردد . تولید كنندگان بایستی بدانند كه بوقلونهایشان چه مقدار آب مصرف می نمایند و چه چیزی در آب وجود دارد .
بررسی کلی :
حركت به جهت فراهم نمودن امكان كسب غذا و آب برای پرنده ضروری است . مدیریت بستر نیز یك نقش كلیدی در چگونگی آن بازی می كند . استفاده از آب با كیفیت و كمیت مناسب برای عملكرد خوب بوقلمونها حیاتی است لذا ابزارهایی مانند اندازه گیر های آب برای رد گیری و اعلام موارد شروع درگیری برای تولید كنندگان بسیار ضروری است . در صورتی بوقلمونهای تجاری امروزی می توانند عملكرد قابل توجهی بدست آورند كه تولید كنندگان در سطح مزرعه خود مدیریت مناسبی اعمال نمایند و در نهایت تولید گله ، پتانسیل مورد انتظار را تحقق بخشد .

چاپ مقاله   ارسال به دوستان     لینک به مقاله